Martwica płetw – schorzenie ryb akwariowych. Dotyczy przede wszystkim płetwy ogonowej.

Spis treści

//

Etiologia

Do wystąpienia martwicy predysponują następujące czynniki: urazy mechaniczne, libertyński kondycja higieniczny zbiornika, zbytnio niska gorączka wody, niewłaściwe odżywianie, nadmierne naświetlanie promieniami UV. Czynniki te powodują odprężenie odporności ryb. Efektem tego jest sposobność namnażania się na płetwach ryb bakterii. Izoluje się przede wszystkim gatunki bakterii należące do rodzajów Pseudomonas, Aeromonas i Haemophilus.

Występowanie

Martwica jest chorobą ryb często występującą w warunkach hodowli akwariowej. Chorują ryby różnych gatunków. Przyczyną choroby mogą być również akwaria zanieczyszczone odchodami i resztkami pokarmowymi.

Źródła zakażenia i patogeneza

Martwica płetw występuje u ryb w różnym wieku atoli wyjątkowo wrażliwe są osobniki młode, które na masową skalę giną. Niewłaściwe predyspozycja panujące w dyżurka powodują odprężenie odporności co skutkuje infekcją bakteryjną.

Objawy

Pierwszymi objawami choroby jest delikatne zmętnienie krawędzi płetwy ogonowej i lub płetwy piersiowej. Tkanka martwicza otwarcie odgranicza się od zdrowej tkanki. Jest zabarwienia niebiesko-białego, co przede wszystkim porządnie zapewne poniżej lupą.

Zmiany anatomopatologiczne

Zmiany dotyczą płetw ze szczególnym nasileniem zmian płetwy ogonowej. W trakcie rozwoju choroby dochodzi do skrócenia i wystrzępienia płetw. U osobników młodych po pewnym czasie trwania choroby płetwa ogonowa w pełni odpada. U osobników dorosłych odpadanie płetwy jest niezwykle rzadkie. W zaawansowanej chorobie u nasady płetwy pojawiają się wybroczyny zaś ubytki tkanki nazywane wrzodami. W takim wrzodzie stwierdza się białawą tkankę martwiczą. W tym etap choroby następuje śniecie ryb.

Rozpoznawanie

Rozpoznanie tej choroby jest wybitnie proste. Polega na wzrokowym stwierdzeniu ubytków płetw. Również wzrokowo wolno uwiecznić występowanie tkanki martwiczej na krawędziach chorych płetw. Również charakterystyczne jest posuwanie się procesu chorobowego od obwodu do nasady płetwy.

Leczenie

Osobniki chore ze zmianami chorobowymi sięgającymi aż do nasady płetw wypada wykreślić. Pozostałe chore ryby poddajemy kąpielom w roztworach związków chemicznych takich gdy dwuchromian potasu, siarczan miedzi. Jest dozwolone również używać kąpiele w roztworach antybiotyków. Używamy do tego celu np. tetracykliny, oksytetracykliny, neomycyny. Podajemy również antybiotyki w karmie. Jest dozwolone podobnie zanim rozpoczęciem leczenia zamknąć dopływ martwe części płetw nożyczkami.

Zapobieganie

Profilaktyka polega przede wszystkim na stosowaniu kwarantanny na rzecz ryb dopiero co zakupionych. Powinno się dać możliwość tym rybom zacięcie zbliżone do takich, w których były trzymane. Wypada stronić gwałtownych zmian pH i twardości wody. Duże sygnowanie ma również stopniowe zmienianie temperatury wody z takiej, w jakiej były trzymane, na temperaturę panującą w portiernia. I iżby uciec choroby ryb posiadanych od dawna wypada regularnie zamieniać wodę, dać możliwość pasujący dary nieba a nie przelewać się portiernia rybami.

Bibliografia

  • Jerzy Antychowicz: Choroby ryb akwariowych. Syreni gród: Państwowe Wydaw. Rolnicze i Leśne, 1990. ISBN 83-09-01449-X. 

Kategorie: Akwarystyka • Weterynaria • Choroby ryb